از جمله سنت‌های کهن ایلات و عشایر منطقه ارسباران که در ییلاق اجرا می‌شود، پشم‌شویی است. این سنت نقش بسزایی در ارتقای رشد اقتصادی عشایر دارد و باعث افزایش سرمایه خالص قشر دامدار و دامپرور می‌شود. نتیجه‌ی پشم‌شویی، تولید فرش‌های نفیس، گلیم، جاجیم، گبه و ورنی است که مختص منطقه قره‌داغ می‌باشد. مردان عشایر گوسفندان پشم‌آلود را در نزدیک‌ترین برکه‌ها یا رودخانه‌ها، با کمک چوپانان، می‌شویند و زنان مرحله ریسندگی پشم را بر عهده دارند. نخ‌های آماده شده یا به روش سنتی رنگ‌آمیزی می‌شوند یا در شهر به روش‌های خودکار رنگرزی شده و سپس دوباره به دست عشایر بازمی‌گردند. عشایر به دلیل اهمیت ویژه‌ای که به بافت‌های خود می‌دهند، برای زدودن گرد و رنگ‌های اضافی، نخ‌ها را دوباره در رودخانه‌های زلال می‌شویند تا برای هنر بافندگی آماده شوند. لازم به ذکر است که مرحله پشم‌شویی بیشتر توسط زنان عشایر انجام می‌شود.

گلستان با تولید حدود 2000 تن پشم در سال فاقد کارخانه پشم ریسی است.